ఒక అందమైన గ్రామంలో ఓ కోడి తన ముగ్గురు కోడిపిల్లలతో కలిసి ఉండేది. ఆ తల్లి కోడికి తన పిల్లలంటే ఎంతో ప్రేమ. ఎప్పుడూ వాళ్లను కంటికి రెప్పలా కాపాడుతూ మంచి మాటలు చెప్పేది. ముగ్గురు పిల్లల్లో ఇద్దరు తల్లి చెప్పిన మాటలను జాగ్రత్తగా విని ఆమెతోనే ఉండేవారు. కానీ మూడో కోడిపిల్ల మాత్రం చాలా అల్లరి చేసేది. తల్లి మాటలను పట్టించుకోకుండా అప్పుడప్పుడు ఒంటరిగా తిరుగుతూ ఉండేది. ఒకరోజు తల్లి కోడి తన పిల్లలతో కలిసి ఆహారం కోసం బయలుదేరింది. ‘పిల్లలూ! అందరం కలిసికట్టుగా ఆహారం వెతుక్కుందాం. ఎవరూ ఒంటరిగా ఎక్కడికీ వెళ్లకండి. నేను చెప్పేది అర్థమవుతోందా?’ అని తల్లి అడిగింది. ‘అర్థమైంది అమ్మా!’ అని రెండు పిల్లలు చెప్పారు. మూడో పిల్ల కూడా తల ఊపింది. కానీ దాని మనసులో మాత్రం అల్లరి ఆలోచనలే ఉన్నాయి. కొద్దిసేపటికి తల్లి కోడికి నేలపై కొన్ని మొక్కజొన్న పొత్తులు కనిపించాయి.
‘పిల్లలూ! అదిగో మొక్కజొన్న కనిపిస్తోంది కదా! కానీ మీరు దాన్ని తినకూడదు. అది మీ గొంతులో ఇరుక్కుపోయే ప్రమాదం ఉంది. జాగ్రత్తగా ఉండండి’ అని తల్లి హెచ్చరించింది. రెండు పిల్లలు తల్లి మాట విని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాయి. కానీ మూడో కోడిపిల్ల మాత్రం మొక్కజొన్న వైపు ఆశగా చూసింది. ‘అమ్మ నన్ను చూడటం లేదు కదా! ఒక్క మొక్కజొన్న పొత్తు తింటే ఏమవుతుంది?’ అనుకుంది. తల్లి మాటను లెక్కచేయకుండా మొక్కజొన్న తినడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ అది మింగలేకపోయింది. ఒక్కసారిగా మొక్కజొన్న దాని గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. ‘అమ్మా! అమ్మా! నా గొంతులో ఏదో ఇరుక్కుపోయింది!’ అంటూ అది భయంతో అరిచింది. తల్లి కోడి వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. ‘అయ్యో! ఎందుకు తిన్నావు? ముందే చెప్పాను కదా!’ అని బాధపడింది. ‘అమ్మా… నన్ను క్షమించు. నాకు భయంగా ఉంది’ అని పిల్ల ఏడ్చింది. ‘ఏడవకు. ముందు నీకు నీళ్లు తాగించాలి. నేను ఇప్పుడే నీళ్లు తీసుకొస్తాను’ అని తల్లి కోడి చెప్పి కొలను దగ్గరకు పరుగెత్తింది.
నీళ్ల కోసం కొలను దగ్గరకు వెళ్లిన తల్లి కోడి ‘కొలనమ్మా! దయచేసి నాకు కొంచెం నీళ్లు ఇవ్వు. నా పిల్ల మొక్కజొన్న తిని గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. దానికి నీళ్లు తాగించాలి’ అని వేడుకుంది. కొలను ఇలా చెప్పింది.. ‘నీకు నీళ్లు ఇస్తాను. కానీ నీ దగ్గర కప్పు లేదు కదా! ముందుగా ఒక కప్పు తీసుకురా. అప్పుడు నీకు నీళ్లు ఇస్తాను’. ‘కప్పు ఎక్కడ దొరుకుతుంది?’ అని తల్లి కోడి అడిగింది. ‘అదిగో చెట్టు కింద ఓ బామ్మ కూర్చుంది. ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి అడుగు. ఆమె నీకు కప్పు తయారు చేసి ఇస్తుంది’ అని కొలను చెప్పింది. తల్లి కోడి వెంటనే బామ్మ దగ్గరకు వెళ్లింది. ‘బామ్మా! దయచేసి నాకు ఒక కప్పు తయారు చేసి ఇవ్వగలరా? నా పిల్ల గొంతులో మొక్కజొన్న ఇరుక్కుపోయింది. దానికి నీళ్లు తాగించాలి’ అని వేడుకుంది. బామ్మకు తల్లి కోడి పరిస్థితి అర్థమైంది. ‘తప్పకుండా కప్పు తయారు చేసి ఇస్తాను. కానీ ముందుగా నేను కింద పడేసిన సూది ఎక్కడో పోయింది. దాన్ని వెతికి నాకు తీసుకొచ్చి ఇవ్వు. ఆ తర్వాత నీకు కప్పు తయారు చేస్తాను’ అంది. తల్లి కోడి వెంటనే సూది కోసం వెతికి దాన్ని బామ్మకు ఇచ్చింది.
ఇవి కూడా చదవండి
‘ఇప్పుడు నాకు ఒక అరటి ఆకు తీసుకొచ్చి ఇవ్వు. దానితో నీకు కప్పు తయారు చేస్తాను’ అని బామ్మ చెప్పింది. తల్లి కోడి అరటి చెట్టు దగ్గరకు వెళ్లింది. ‘అరటి చెట్టూ! దయచేసి నాకు ఒక అరటి ఆకు ఇస్తావా? నా పిల్ల గొంతులో మొక్కజొన్న ఇరుక్కుపోయింది. దానికి నీళ్లు తాగించాలి’ అని వేడుకుంది. అరటి చెట్టు బాధగా విన్నది. ‘అయ్యో! నీ పిల్లకు ఇబ్బంది వచ్చిందా? నేను తప్పకుండా సహాయం చేస్తాను. కానీ ఈ అరటి గెల చాలా బరువుగా ఉంది. తోటమాలిని పిలిచి దాన్ని కోయించు. అప్పుడు నీకు అరటి ఆకు దొరుకుతుంది’ అని చెప్పింది. ‘సరే. ఇప్పుడే తోటమాలి దగ్గరకు వెళ్తాను’ అని తల్లి కోడి పరుగెత్తింది. తోటమాలి దగ్గరకు వెళ్లిన తల్లి కోడిని చూసి.. ‘ఏమైంది కోడీ? ఇంత కంగారుగా ఎందుకు ఉన్నావు?’ అని అడిగాడు. తల్లి కోడి జరిగిన విషయమంతా వివరించింది. ‘నా పిల్ల మొక్కజొన్న తిని గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. దానికి నీళ్లు తాగించాలి. అరటి చెట్టు నుంచి ఆకు తీసుకురావడానికి మీ సహాయం కావాలి’ అని వేడుకుంది.
తోటమాలి కొద్దిసేపు ఆలోచించి ‘నీకు తప్పకుండా సహాయం చేస్తాను. అయితే నువ్వు నాకు ఒక సహాయం చేయాలి. వారం రోజుల పాటు నువ్వు పెట్టే గుడ్లను నాకు ఇవ్వాలి’ అన్నాడు. ‘అలాగే. నా పిల్లను కాపాడటానికి నేను తప్పకుండా ఇస్తాను’ అని తల్లి కోడి చెప్పింది. తోటమాలి వెంటనే అరటి గెలను కోసి, అందులోంచి మంచి అరటి ఆకును తీసి తల్లి కోడికి ఇచ్చాడు. ‘ఇదిగో ఆకు. నీ పిల్లకు త్వరగా నీళ్లు తాగించు’ అన్నాడు. ‘చాలా ధన్యవాదాలు!’ అని తల్లి కోడి ఆనందంగా చెప్పి బామ్మ దగ్గరకు పరుగెత్తింది. తల్లి కోడి అరటి ఆకును బామ్మకు ఇచ్చింది. ‘చాలా మంచిది. ఇప్పుడు ఈ ఆకుతో నీకు కప్పు తయారు చేస్తాను’ అని బామ్మ చెప్పింది. కొద్దిసేపటికి బామ్మ అరటి ఆకుతో ఒక చిన్న కప్పు తయారు చేసి తల్లి కోడికి ఇచ్చింది. ‘ఇదిగో తీసుకో. నీ పిల్లకు నీళ్లు తాగించు’ అంది. ‘మీ సహాయాన్ని ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను బామ్మా. ధన్యవాదాలు!’ అని తల్లి కోడి చెప్పి కొలను దగ్గరకు పరుగెత్తింది. కొలను తల్లి కోడికి నీళ్లు ఇచ్చింది. నీటితో నిండిన కప్పును జాగ్రత్తగా పట్టుకుని తల్లి కోడి తన పిల్ల దగ్గరకు పరిగెత్తింది.
‘పిల్లా! త్వరగా ఈ నీళ్లు తాగు’ అంది. పిల్ల కప్పులోని నీటిని తాగింది. కొద్దిసేపటికే దాని గొంతులో ఇరుక్కున్న మొక్కజొన్న కదిలి, దానికి ఉపశమనం కలిగింది. ‘అమ్మా… ఇప్పుడు నాకు బాగుంది!’ అని పిల్ల ఆనందంగా చెప్పింది. తర్వాత తల్లి దగ్గరకు వచ్చి ‘అమ్మా, నన్ను క్షమించు. నువ్వు ముందే మొక్కజొన్న తినవద్దని చెప్పావు. అయినా నీ మాట వినకుండా అల్లరి చేశాను. ఇక మీదట నువ్వు చెప్పిన మాట తప్పకుండా వింటాను’ అని కన్నీళ్లతో చెప్పింది. తల్లి కోడి తన పిల్లను దగ్గరకు తీసుకుని ‘పర్వాలేదు. తప్పు చేసినప్పుడు దాన్ని అర్థం చేసుకుని మళ్లీ చేయకుండా ఉండటం చాలా ముఖ్యం. తల్లి ఎప్పుడూ పిల్లల మంచి కోసమే చెబుతుంది. ఇక జాగ్రత్తగా ఉండు’ అని ప్రేమగా చెప్పింది. ఆ రోజు నుంచి మూడో కోడిపిల్లలు తల్లి మాటను జాగ్రత్తగా వింటూ, ఎప్పుడూ ఒంటరిగా వెళ్లకుండా తన అన్నాచెల్లెళ్లతో కలిసి ఉండేది.
నీతి
ఈ కథ మనకు పెద్దలు, ముఖ్యంగా తల్లిదండ్రులు చెప్పే మంచి మాటలను నిర్లక్ష్యం చేయకూడదనే గొప్ప సందేశాన్ని ఇస్తుంది. తల్లి కోడి తన పిల్లలకు మొక్కజొన్న తినవద్దని ముందుగానే హెచ్చరించింది. అది గొంతులో ఇరుక్కుపోయే ప్రమాదం ఉందని కూడా వివరించింది. కానీ అల్లరి కోడిపిల్ల తల్లి మాటను పట్టించుకోకుండా ‘అమ్మ చూడటం లేదు కదా.. ఒక్కటి తింటే ఏమవుతుంది?’ అని అనుకుని మొక్కజొన్న తినడానికి ప్రయత్నించింది. చివరకు అదే దానికి ఇబ్బందిని తెచ్చిపెట్టింది. ఈ సంఘటన ద్వారా తెలిసిన విషయాన్ని కూడా నిర్లక్ష్యంగా చేయడం వల్ల సమస్యలు ఎదురవుతాయని తెలుసుకోవాలి. తల్లిదండ్రులు ఏదైనా చేయవద్దని చెప్పినప్పుడు దాని వెనుక ఒక కారణం ఉంటుంది. మనకు ఆ సమయంలో ఆ మాటలు నచ్చకపోయినా, అవి మన భద్రత, ఆరోగ్యం, భవిష్యత్తు కోసమే చెబుతారు. అదే సమయంలో తప్పు చేసిన తర్వాత దాన్ని అంగీకరించడం కూడా ఈ కథలోని మరో ముఖ్యమైన నీతి.
కోడిపిల్ల తన తప్పును తెలుసుకుని తల్లిని క్షమించమని అడిగింది. ఇకపై ఆమె చెప్పిన మాట వింటానని మాట ఇచ్చింది. తప్పు చేయడం కంటే, చేసిన తప్పు నుంచి పాఠం నేర్చుకుని మళ్లీ అదే తప్పు చేయకుండా ఉండటం చాలా ముఖ్యం. ఇంకా ఈ కథ సహాయం చేసే గుణం గొప్పదని కూడా చెబుతుంది. కోడిపిల్లకు ప్రమాదం వచ్చినప్పుడు కొలను, బామ్మ, అరటి చెట్టు, తోటమాలి.. ఇలా ప్రతి ఒక్కరూ తమ వంతు సహాయం చేశారు. ఒకరి సహాయం మరొకరికి ఉపయోగపడుతూ చివరకు కోడిపిల్లకు నీళ్లు అందాయి. అందుకే కష్టాల్లో ఉన్నవారికి మనకు చేతనైనంత సహాయం చేయాలి.