అఒక దట్టమైన అడవిలో ఒక అందమైన నది ప్రవహిస్తూ ఉండేది. ఆ నది నీరు చాలా స్వచ్ఛంగా, చల్లగా ఉండేది. నది చుట్టూ పచ్చని చెట్లు, రంగురంగుల పూల మొక్కలు, ఎత్తైన కొండలు ఉండేవి. ఉదయం పక్షుల కిలకిలారావాలతో ఆ ప్రాంతమంతా ఎంతో ఆహ్లాదంగా ఉండేది. ఆ నదిలో రెండు తాబేళ్లు నివసించేవి. అవి చిన్నప్పటి నుంచే మంచి స్నేహితులు. ఒకరిని విడిచి మరొకరు ఉండేవి కావు. ప్రతిరోజూ కలిసి నదిలో ఈదుతూ, ఆడుకుంటూ, నది ఒడ్డున తిరుగుతూ సరదాగా గడిపేవి. ఒకరోజు అవి నదిలో ఈదుకుంటూ వెళ్తుండగా, నది అవతలి ఒడ్డున అందమైన పూలు కనిపించాయి. ఆ పూలు గాలికి ఊగుతూ ఎంతో అందంగా కనిపించాయి. మొదటి తాబేలు ఆ పూలను చూసి ఉత్సాహంగా.. ‘మిత్రమా! ఆ పూలు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో చూశావా? మనలో ఎవరు ముందుగా అక్కడికి చేరుకుంటారో చూద్దాం. ఒక చిన్న పోటీ పెడదామా?’ అని అడిగింది.
రెండో తాబేలు కూడా వెంటనే, ‘సరే! నేను కూడా సిద్ధమే. చూద్దాం ఎవరు గెలుస్తారో!’ అని చెప్పింది. అలా రెండూ పోటీకి సిద్ధమయ్యాయి. ఒకటి, రెండు, మూడు అనగానే వేగంగా ఈదడం ప్రారంభించాయి. రెండు తాబేళ్లు తమ శక్తి మేరకు ఈదాయి. కొంతసేపటికి మొదటి తాబేలు ముందుగా పూల దగ్గరకు చేరుకుంది. అది ఆనందంగా ‘హే మిత్రమా! నేనే గెలిచాను!’ అని గట్టిగా అరిచింది. రెండో తాబేలు నవ్వుతూ, ‘అవును మిత్రమా! ఈసారి నువ్వే గెలిచావు. కానీ మరోసారి నేను గెలుస్తాను’ అని చెప్పింది. పోటీ ముగిసిన తర్వాత రెండూ నది ఒడ్డుకు వచ్చాయి. కొద్దిసేపు అక్కడ తిరుగుతూ విశ్రాంతి తీసుకోవాలని అనుకున్నాయి. అదే సమయంలో పొదల చాటునుంచి ఒక నక్క అక్కడికి వచ్చింది. నక్క కళ్లకు తాబేళ్లు కనిపించాయి.
‘ఆహా! ఈరోజు నాకు మంచి విందు దొరికింది’ అని అనుకుంది. నక్క ఒక్కసారిగా తాబేళ్ల వైపు పరుగెత్తింది. నక్కను చూసిన తాబేళ్లు భయపడ్డాయి. ‘మిత్రమా! నక్క! త్వరగా నదిలోకి వెళ్దాం!’అని ఒక తాబేలు అరిచింది. రెండూ నది వైపు పరుగెత్తడానికి ప్రయత్నించాయి. కానీ నక్క చాలా వేగంగా వాటి దగ్గరకు చేరుకుంది. ఒక్కసారిగా తన కాళ్లతో రెండు తాబేళ్లను పట్టుకుంది. ప్రాణభయంతో తాబేళ్లు వెంటనే తమ తలలను, కాళ్లను గట్టి డొప్పులోకి దాచుకున్నాయి. నక్క వాటిని తినడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ వాటి గట్టి డొప్పును చూసి ఆలోచనలో పడింది. ‘వీటిని ఎలా తినాలి? ఈ డొప్పు చాలా గట్టిగా ఉంది. కొరికితే నా పళ్లు విరిగిపోవచ్చు’ అని నక్క అనుకుంది. అప్పుడు మొదటి తాబేలుకు ఒక తెలివైన ఆలోచన వచ్చింది. అది కొద్దిగా తల బయటకు పెట్టి నక్కతో ‘నక్కబావా! మమ్మల్ని నువ్వు ఎంత ప్రయత్నించినా తినలేవు’ అని చెప్పింది.
ఇవి కూడా చదవండి
నక్క ఆశ్చర్యంగా ‘ఎందుకు తినలేను?’ అని అడిగింది. తాబేలు చాలా ధైర్యంగా ‘మేము సాధారణంగా కనిపించినంత మెత్తగా ఉండం. మేము నది నుంచి గట్టు మీదకు వచ్చిన వెంటనే మా శరీరాలు మరింత గట్టిపడిపోతాయి. మా డొప్పు ఎంత గట్టిగా ఉంటుందంటే దాన్ని కొరికితే నీ పళ్లు కూడా ఊడిపోవచ్చు’ అని చెప్పింది. నక్కకు తాబేలు మాటలు నిజమేనేమో అనిపించింది. అది తాబేలు డొప్పును తన కాలితో గట్టిగా కొట్టి చూసింది. టక్! అని డొప్పు గట్టిగా శబ్దం చేసింది. నక్క ఆశ్చర్యపోయింది. ‘నిజంగానే చాలా గట్టిగా ఉంది!’ అని అనుకుంది. అప్పుడు తాబేలు తన తెలివిని మరో అడుగు ముందుకు తీసుకెళ్లింది. ‘అయితే నక్కబావా, మాకు ఒక చిన్న సమస్య ఉంది. మేము నీటిలో కొంతసేపు నానితే మా శరీరాలు మెత్తబడతాయి. అప్పుడు నువ్వు మమ్మల్ని సులభంగా తినవచ్చు’ అని చెప్పింది. నక్కకు ఆ మాటలు నమ్మశక్యంగా అనిపించలేదు.
‘నిజంగానేనా?’ అని అడిగింది. తాబేలు ‘అవును. కావాలంటే మమ్మల్ని నీటిలో వేసి కొంతసేపు నానబెట్టు. అప్పుడు నువ్వే చూసి తెలుసుకుంటావు’ అని చెప్పింది. నక్కకు చాలా సంతోషం కలిగింది. ‘అయితే సరే! నీటిలో నానబెట్టి మిమ్మల్ని తింటాను’ అని అనుకుంది. నక్క రెండు తాబేళ్లను నది దగ్గరకు తీసుకెళ్లింది. వాటిని నీటిలోకి దించింది. కానీ అవి తప్పించుకోకుండా ఉండేందుకు తన కాళ్లతో గట్టిగా నొక్కి పట్టుకుంది. తాబేళ్లు కాసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి.
అప్పుడు మొదటి తాబేలు మళ్లీ నక్కతో ‘నక్కబావా! ఒక చిన్న సమస్య ఉంది’ అని చెప్పింది. నక్క ‘ఏమిటది?. అని అడిగింది. తాబేలు ‘నువ్వు నీ కాలు పెట్టిన చోట మా శరీరం నీటిలో పూర్తిగా నానడం లేదు. అందుకే మేము మెత్తబడటం లేదు. మమ్మల్ని పూర్తిగా నీటిలో నానబెట్టాలంటే నువ్వు నీ కాలును కాస్త పక్కకు తీయాలి. అని చెప్పింది. నక్కకు అది కూడా నిజమే అనిపించింది. ‘అవునా? సరే’ అంటూ తన కాలును తీసేసింది. అంతే! ఆ క్షణం కోసం ఎదురుచూస్తున్న రెండు తాబేళ్లు ఒక్కసారిగా తమ తలలను బయటకు తీసి, వేగంగా నీటి అడుగుకు ఈదుకుంటూ వెళ్లిపోయాయి. నక్కకు ఏం జరిగిందో అర్థమయ్యేలోపే తాబేళ్లు చాలా దూరం వెళ్లిపోయాయి.
నక్క నది ఒడ్డున నిలబడి, ‘అయ్యో! ఈ చిన్న తాబేళ్లు నన్నే మోసం చేశాయే!’ అని బాధపడింది. అది ఎంత ప్రయత్నించినా తాబేళ్లను తిరిగి పట్టుకోలేకపోయింది. ఇక తాబేళ్లు మాత్రం నది లోతుల్లోకి వెళ్లి సురక్షితంగా బయటపడ్డాయి. ఒకదానినొకటి చూసుకుని ఆనందంగా నవ్వుకున్నాయి. మొదటి తాబేలు ‘మిత్రమా! ప్రమాద సమయంలో భయపడితే మనకు ఏమీ తోచదు. కానీ ప్రశాంతంగా ఆలోచిస్తే మార్గం తప్పకుండా కనిపిస్తుంది’ అని చెప్పింది. రెండో తాబేలు ‘అవును! మన బలం కంటే మన తెలివే ఈరోజు మన ప్రాణాలను కాపాడింది’ అని చెప్పింది. అలా రెండు తాబేళ్లు తమ తెలివితో నక్క నుంచి తప్పించుకుని, మళ్లీ సంతోషంగా నదిలో జీవించసాగాయి.
నీతి
ఆపద సమయంలో భయపడకుండా ప్రశాంతంగా ఆలోచించి, సమయస్ఫూర్తితో వ్యవహరిస్తే ఎంతటి ప్రమాదం నుంచైనా బయటపడవచ్చు. ఈ కథ మనకు మరో ముఖ్యమైన విషయాన్ని కూడా నేర్పుతుంది. శారీరక బలం కంటే తెలివి, ధైర్యం, సమయస్ఫూర్తి చాలా గొప్పవి. ప్రమాదం ఎదురైనప్పుడు తొందరపడి నిర్ణయాలు తీసుకోకుండా, పరిస్థితిని గమనించి సరైన సమయంలో సరైన ఆలోచనను ఉపయోగిస్తే సమస్యకు పరిష్కారం దొరుకుతుంది.