ఒక దట్టమైన అడవిలో ఓ సింహం ఉండేది. అది ఆ అడవికి రాజు. ఒకరోజు సింహం వేటకు బయలుదేరింది. ఎప్పటిలాగే తనకు ఇష్టమైన ప్రదేశానికి వెళ్లి, వేట కోసం ఓపికగా ఎదురు చూస్తూ కూర్చుంది. కొద్దిసేపటికే దానికి ఓ అందమైన బంగారు గోధుమ రంగు జింక కనిపించింది. జింకను చూడగానే సింహం నోట్లో నీళ్లూరాయి. ఒక్కసారిగా దూకి జింకను వేటాడింది. జింకను తన గుహలోకి తీసుకెళ్లిన సింహం ఎంతో రుచిగా దాని మాంసాన్ని తింది. తింటూ… ‘ఇంత రుచికరమైన భోజనం ప్రతిరోజూ దొరకదు. ఈ ఆహారాన్ని కొంత భద్రపరుచుకుంటే రేపు కూడా తినవచ్చు’ అని అనుకుంది.
వెంటనే మిగిలిన జింక గుండెను గుహలోని ఓ రహస్య ప్రదేశంలో దాచిపెట్టి, సంతోషంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. మరుసటి రోజు సింహానికి విపరీతంగా ఆకలి వేసింది. వెంటనే తన గుహకు చేరుకుంది. కానీ అక్కడ దాచిన జింక గుండె కనిపించలేదు. ‘అరే! నేను దాచిన ఆహారం ఎక్కడికి పోయింది? ఎవరో నా గుహలోకి వచ్చి దొంగిలించారు!’ అని సింహం ఆగ్రహంతో గర్జించింది. ఆ గర్జనకు అడవంతా దద్దరిల్లిపోయింది. చెట్లపై ఉన్న పక్షులు భయంతో ఎగిరిపోయాయి. జంతువులన్నీ పరుగులు తీశాయి. సింహం కోపం చూసి అందరూ వణికిపోయారు. అప్పుడే సింహానికి ప్రధానమంత్రి అయిన నక్క భయపడుతూనే గుహలోకి వచ్చింది. ‘ప్రభూ… మీకు ఏమైంది? అని అడిగింది భయంగా.. ‘ఏమైందా? నేను దాచుకున్న జింక గుండె కనిపించడం లేదు. ఎవరో దొంగిలించారు. నువ్వు నా మంత్రి. నా గుహలో దొంగతనం జరుగుతుంటే ఏం చేస్తున్నావు? వెంటనే దొంగను పట్టుకుని నా ముందుకు తీసుకురా!’ అని సింహం ఆదేశించింది.
నక్కకు భయం వేసింది. కొద్దిసేపు ఆలోచించి.. ‘ప్రభూ… నిన్న మీరు గుహ నుంచి వెళ్లిన తర్వాత ఒక తోడేలు మీ గుహ చుట్టూ తిరుగుతూ కనిపించింది. బహుశా అతడే మీ ఆహారాన్ని దొంగిలించి ఉండవచ్చు’ అని చెప్పింది. ‘బహుశా ఏమిటి? వెంటనే ఆ తోడేలును పట్టుకుని తీసుకురా!’ అని సింహం గర్జించింది. నక్క వెంటనే బయలుదేరి, అడవంతా వెతికి తోడేలును పట్టుకుని సింహం ముందుకు తీసుకొచ్చింది. సింహం కోపంగా తోడేలును చూసి ‘నువ్వే నా ఆహారాన్ని దొంగిలించావు. నిన్ను చంపేస్తాను!’ అని అరిచింది. తోడేలు భయంతో వణికిపోయింది. ‘ప్రభూ! నేను మీ ఆహారాన్ని దొంగిలించలేదు. అడవి తల్లి మీద ప్రమాణం చేసి చెబుతున్నాను. నేను నిర్దోషిని!’ అని వేడుకుంది. అయితే తోడేలు ఒక్కసారిగా నక్క వైపు చూపిస్తూ, ‘ప్రభూ… అసలు దొంగ మీ ఎదురుగానే ఉంది!’ అని చెప్పింది. సింహం ఆశ్చర్యపోయింది.
ఇవి కూడా చదవండి
‘ఎవరు?’ అని అడిగింది. ‘నిన్న మీ గుహ నుంచి నక్క ఏదో తీసుకుని బయటకు రావడం నేను చూశాను. మీ ఆహారాన్ని దొంగిలించింది నక్కే!’ అని తోడేలు చెప్పింది. ‘అది అబద్ధం ప్రభూ! తోడేలే దొంగ!’ అని నక్క అరిచింది. ఇద్దరూ ఒకరిపై ఒకరు నిందలు వేసుకోవడంతో సింహానికి మరింత కోపం వచ్చింది. ‘మీరిద్దరూ నిజం చెప్పడం లేదు. మిమ్మల్ని అడవి తల్లి దగ్గరకు తీసుకెళ్తాను. అక్కడ ప్రమాణం చేసి నిజం చెప్పాలి!’ అని సింహం చెప్పింది. సింహం, నక్క, తోడేలు ముగ్గురూ అడవి తల్లి దగ్గరకు బయలుదేరారు. కానీ గుహ బయటకే వచ్చేసరికి అడవి తల్లి అక్కడ నిలబడి కనిపించింది. ఆమె కూడా చాలా కోపంగా ఉంది. ‘సింహమా! నువ్వు ఈ అడవికి రాజువు. కానీ నా బాధను పట్టించుకోకుండా ఇలా తిరుగుతున్నావా?’ అని అడవి తల్లి ప్రశ్నించింది.
సింహం వినయంగా ;తల్లీ! మీకు ఏం జరిగింది?’ అని అడిగింది. ‘నా కొమ్మపై ఎంతో అందమైన పువ్వులు ఉండేవి. ఎవరో వాటిని దొంగిలించారు. ముందు ఆ దొంగను పట్టుకుని నా దగ్గరకు తీసుకురా!’ అని చెప్పి కోపంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. అడవి తల్లి కూడా తనపై కోపంగా ఉండటంతో సింహం తన సమస్య గురించి చెప్పలేకపోయింది. ఇద్దరినీ తిరిగి గుహలోకి తీసుకెళ్లింది. ‘ఇక నేను మీ మాటలు నమ్మను. ఇప్పుడే అసలు దొంగ ఎవరో ఒప్పుకోండి. లేకపోతే మీ ఇద్దరినీ చంపేస్తాను!’ అని సింహం గర్జించింది. నక్క, తోడేలు ఇద్దరూ భయంతో వణికిపోయారు. సింహం వారిపైకి దూసుకెళ్లబోతున్న సమయంలో నక్క ఒక్కసారిగా మోకాళ్లపై కూర్చుని ఏడవసాగింది. ‘ప్రభూ… నన్ను క్షమించండి. అసలు దొంగను నేనే. మీ జింక గుండెను నేనే దొంగిలించాను. నా తప్పును ఒప్పుకుంటున్నాను. దయచేసి నన్ను క్షమించండి!’ అని వేడుకుంది. అది విన్న తోడేలు ఊపిరి పీల్చుకుంది. కానీ కోపంతో ఉన్న సింహం నక్కను క్షమించలేదు. దానికి శిక్ష విధించింది.
నీతి
తెలివైనవారికి ఒక్క మాట చాలు. కానీ మూర్ఖులు దెబ్బ తగిలితేనే పాఠం నేర్చుకుంటారు. తప్పు చేసినప్పుడు నిజాన్ని దాచిపెట్టడం కంటే, నిజాన్ని ఒప్పుకోవడమే మంచిది. ఈ కథ మనకు ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని చెబుతుంది. మనం చేసిన తప్పును ఎంతకాలం దాచిపెట్టినా, ఎప్పటికైనా అది బయటపడుతుంది. అబద్ధాలు చెప్పి కొంతకాలం తప్పించుకోవచ్చు కానీ శాశ్వతంగా నిజాన్ని దాచడం సాధ్యం కాదు. సింహం ఆహారాన్ని దొంగిలించింది నక్కే. అయితే మొదట తన తప్పును ఒప్పుకోకుండా తోడేలుపై నింద వేసింది. తోడేలు కూడా తనను తాను రక్షించుకోవడానికి నక్కపై ఆరోపణ చేసింది. ఇలా ఒకరి మీద ఒకరు నిందలు వేసుకున్నా చివరకు నిజం బయటపడింది. నిజం ఆలస్యమైనా గెలుస్తుంది. అబద్ధం కొంతకాలం మాత్రమే నిలుస్తుంది. చేసిన తప్పును దాచిపెట్టడం కంటే నిజాన్ని ఒప్పుకోవడమే గొప్ప గుణం.