Garuda Puranam Telugu: ఒక వ్యక్తి మరణించిన తర్వాత మృతదేహాన్ని మంచం నుంచి తీసి నేలపై పడుకోబెట్టడం చాలా హిందూ కుటుంబాల్లో కనిపించే సంప్రదాయం. తరతరాలుగా ఈ ఆచారాన్ని పాటిస్తున్నప్పటికీ, అసలు ఇలా ఎందుకు చేస్తారనే విషయం చాలామందికి తెలియదు. ఇది కేవలం పాతకాలం నుంచి వస్తున్న సంప్రదాయమా? లేక దీని వెనుక ఆధ్యాత్మిక, సాంస్కృతిక, ప్రతీకాత్మక భావనలు ఉన్నాయా? హిందూ సంప్రదాయాల్లో మరణం అనేది జీవితం ముగియడం మాత్రమే కాదు.. ఆత్మ తన తదుపరి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించే దశగా భావిస్తారు. అందుకే మరణం తర్వాత నిర్వహించే ప్రతి కర్మకు ఒక ప్రత్యేకమైన ఆధ్యాత్మిక భావం ఉంటుందని నమ్మకం.
మరణం తర్వాత మృతదేహాన్ని నేలపై ఎందుకు ఉంచుతారు?
గరుడ పురాణం, హిందూ తత్వశాస్త్రం ప్రకారం మానవ శరీరం భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం అనే పంచభూతాలతో ఏర్పడింది. జీవితం ముగిసిన తర్వాత ఈ శరీరం తిరిగి ప్రకృతిలోని మూలతత్వాల్లోనే కలిసిపోతుందని విశ్వసిస్తారు. ఈ భావనలో భాగంగానే మృతదేహాన్ని నేలపై ఉంచడాన్ని కొందరు సంప్రదాయాల్లో భూతత్వంతో అనుసంధానించే ప్రతీకాత్మక చర్యగా భావిస్తారు. మన శరీరం ప్రకృతి నుంచి వచ్చిందని, చివరికి ప్రకృతిలోనే లీనమవుతుందనే సత్యాన్ని ఇది సూచిస్తుందని నమ్మకం. అయితే దీనికి సంబంధించి అన్ని హిందూ కుటుంబాల్లో ఒకే విధమైన ఆచారం ఉండదు. ప్రాంతం, కులం, కుటుంబ సంప్రదాయం, మతాచారం ఆధారంగా పద్ధతులు మారుతూ ఉంటాయి.
మంచం మీదే ఎందుకు ఉంచకూడదు?
సంప్రదాయ దృష్టిలో మంచం అనేది జీవించి ఉన్న వ్యక్తి రోజువారీ జీవితంతో అనుసంధానమైన వస్తువు. అక్కడ నిద్ర, విశ్రాంతి వంటి కార్యకలాపాలు జరుగుతాయి. మరణం తర్వాత మృతదేహాన్ని మంచం నుంచి నేలపైకి తీసుకురావడం ద్వారా లౌకిక జీవితం ముగిసిందనే భావనను సూచిస్తారని కొందరు విశ్వసిస్తారు. ఇది ఒక రకంగా చివరి ప్రయాణానికి సిద్ధం చేసే ఆచారంగా కూడా భావించవచ్చు. జీవితంలో ఎంత సంపద, హోదా, పేరు, ప్రతిష్ఠ సంపాదించినా.. చివరికి మనిషి ప్రకృతి ఒడిలోకే చేరాల్సిందేననే సత్యాన్ని ఇది గుర్తు చేస్తుంది.
ఇవి కూడా చదవండి
నేలపై చాప లేదా తెల్లని వస్త్రం ఎందుకు పరుస్తారు?
చాలా కుటుంబాల్లో మృతదేహాన్ని నేరుగా నేలపై ఉంచకుండా కింద చాప, కుశ గడ్డి, తివాచీ లేదా తెల్లని వస్త్రం పరుస్తారు. ప్రాంతీయ సంప్రదాయాలను బట్టి ఇందులో మార్పులు ఉంటాయి. తెలుపు రంగును సాధారణంగా శాంతి, పవిత్రత, వైరాగ్యానికి ప్రతీకగా భావిస్తారు. మృతదేహాన్ని గౌరవంగా ఉంచడం, చివరి వీడ్కోలుకు సిద్ధం చేయడం వంటి భావనలు కూడా ఈ ఆచారంతో ముడిపడి ఉన్నాయి. మృతదేహాన్ని నేలపై ఉంచిన తర్వాత కుటుంబ సభ్యులు దగ్గర కూర్చుని ప్రార్థనలు చేయడం, మంత్రాలు లేదా నామస్మరణ చేయడం వంటి ఆచారాలను కూడా అనేక కుటుంబాలు పాటిస్తాయి.
గరుడ పురాణంతో సంబంధం ఏమిటి?
హిందూ సంప్రదాయంలో గరుడ పురాణం.. మరణం, ఆత్మ ప్రయాణం, అంత్యక్రియలు, మరణానంతర కర్మలకు సంబంధించిన విషయాలను వివరించే ముఖ్యమైన గ్రంథంగా పరిగణించబడుతుంది. అయితే మృతదేహాన్ని తప్పనిసరిగా మంచం నుంచి తీసి నేలపై ఉంచాలని చెప్పే ఒకే నిశ్చయాత్మక నియమాన్ని గరుడ పురాణానికి ఆపాదించడం జాగ్రత్తగా చేయాలి.
మరణ సంస్కారాలకు సంబంధించిన ఆచారాలు వివిధ ధర్మగ్రంథాలు, గృహ్యసూత్రాలు, ప్రాంతీయ సంప్రదాయాలు, కుటుంబ ఆచారాల ఆధారంగా మారుతూ ఉంటాయి. కాబట్టి ఈ సంప్రదాయానికి గరుడ పురాణమే ఏకైక కారణమని చెప్పడం కంటే, దీనిని విస్తృతమైన హిందూ అంత్యక్రియల సంప్రదాయంలో భాగంగా చూడటం సముచితం.
ఈ ఆచారం చెప్పే అసలు సందేశం ఏమిటి?
మృతదేహాన్ని నేలపై ఉంచే సంప్రదాయానికి ఆధ్యాత్మికతతో పాటు ఒక లోతైన జీవన సందేశం కూడా ఉంది. మనిషి ఎంత గొప్ప స్థాయికి ఎదిగినా, శరీరం మాత్రం నశ్వరమే. సంపద, హోదా, పేరు, ప్రతిష్ఠ అన్నీ ఈ లోకంలోనే మిగిలిపోతాయి. చివరికి శరీరం ప్రకృతిలో కలిసిపోతుంది. అందుకే ఈ ఆచారం జీవించి ఉన్నవారికి కూడా ఒక విషయాన్ని గుర్తుచేస్తుంది. జీవితం శాశ్వతం కాదు; మనం చేసే మంచి పనులు, మన ప్రవర్తన, ఇతరులకు అందించే సహాయం మాత్రమే మన జ్ఞాపకంగా మిగులుతాయి.
అందువల్ల మరణానంతరం మృతదేహాన్ని నేలపై ఉంచడం అనేది కేవలం ఒక పాత సంప్రదాయంగా కాకుండా.. ప్రకృతితో మనిషికి ఉన్న అనుబంధం, శరీరం నశ్వరత్వం, జీవితంపై వైరాగ్యం, చివరి ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతున్నామనే భావనలకు ప్రతీకగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ప్రాంతాన్నిబట్టి, కుటుంబ ఆచారాలను బట్టి ఈ సంప్రదాయంలో మార్పులు ఉండవచ్చని గుర్తుంచుకోవాలి.
(Disclaimer: ఈ వ్యాసంలోని విషయాలు హిందూ మత విశ్వాసాలు, సంప్రదాయాలు, సాంస్కృతిక భావనల ఆధారంగా ఇవ్వబడ్డాయి. ప్రాంతం, కుటుంబ ఆచారాలను బట్టి పద్ధతుల్లో మార్పులు ఉండవచ్చు.)